Dialog, własny interes a dobro innego człowieka. Kim być podczas rozmowy o pracę?

„Jesteś zatrudniany ze względu na umiejętności, a zwalniany za to, kim jesteś”.

Henk Breukink

Czeka Cię rozmowa o pracę? Przeczytałeś już kilka artykułów w tym temacie, porozmawiałeś ze swoim doradcą zawodowym, ale masz jeszcze niedosyt? Proponuję Tobie spojrzeć na cały proces rekrutacyjny z dystansu i trochę niecodziennej perspektywy. Dzięki temu zdobędziesz pewność siebie i zredukujesz stres.  Skoro jesteś zainteresowany lekturą, to oznacza, że próbujesz rzetelnie przygotować się na rozmowę. Pogratuluj sobie i najpierw sam doceń własne starania, bo pracę dostają najlepiej przygotowani, albo znani w towarzystwie.

Kierując się rozsądkiem, na rekrutacji trzeba wykazać się egoizmem. Nie jest to odkrywcze, ale powinno wybrzmieć. Potencjalnego pracodawcę i rekrutera interesuje to, jakie korzyści i wartości będą wiązały się z powierzeniem Ci stanowiska.

Używając innych słów, rozmowa kwalifikacyjna jest wykreowaną sytuacją, która umożliwia potwierdzenie umiejętności i daje szanse zaciekawienia Twoją osobowością, uniemożliwia kooperację i zespołowość, ale weryfikuje naszą zdolność współpracy.

Uczestniczysz w rozgrywce, stawką jest zatrudnienie na wspólnie wynegocjowanych warunkach. Grasz tylko raz, więc warto wszystko postawić na jedną kartę, bo zwyczajnie jest to opłacalne. Nie piszę nic nowego – czerpiąc korzyść z pracy intelektualnej pokoleń, przypomnę tylko Adama Smitha – opisywał człowieka w sferze gospodarczej jako egoistę, który dąży do maksymalizacji swoich korzyści, kierowany instynktem przetrwania.

Gdzieś w tle narzuca nam się myśl Ayn Rand i postawa  Howarda Roarka ze „Źródła” świadcząca o tym, że zabieganie o interes własny może być dobre. Samo doświadczenie egoizmu pozostaje doświadczeniem szlachetnym. W obiektywistycznej koncepcji myślicielki oznacza troskę o siebie i własny interes.

Nie ma takiej osoby, czy zjawiska, z których nie staralibyśmy się wyciągnąć korzyści – z cnót Innych, mądrości, wiedzy przeszłych pokoleń, dobrej koniunktury gospodarczej, sprytu.

Można się z tym nie zgadzać, zwłaszcza kiedy przeszliśmy solidną chrześcijańską albo buddyjską drogę wzrostu emocjonalno-duchowego, ale na rozmowie rekrutacyjnej skuteczniej jest mówić językiem korzyści. Na rynku pracy ludzie podlegają działaniom instynktownym, a wyuczone zachowania i reakcje są rzadkością.

Egoizm racjonalny jako zręczny środek i zdroworozsądkowa odpowiedź dla interesariuszy rynku pracy.

Egoizm racjonalny nie jest najzręczniejszym terminem, ale trafnie opisuje postawę racjonalnego egoisty, czyli osoby skutecznie realizującej cele, bo kalkuluje i myśli o konsekwencjach podjętych czynów. Rozważa to, jak własny interes wpisuje się w całość biznesu, strategii np. sprzedażowej i światopoglądu. Jeżeli starasz się o pracę, nie poświęcaj własnych wartości i korzyści dla przypodobania się komuś, albo dla bezinteresownego poświęcania. Działaj tylko wtedy, kiedy sprawa z obiektywnego punktu widzenia warta jest podjęcia. Działaj na rynku pracy racjonalne, w kierunku maksymalizacji przewidywanej użyteczności.

Nie oznacza to, że racjonalny egoista nieustannie maksymalizuje swoje chętki i potrzeby, często musi zaniechać pewnych przedsięwzięć, aby osiągnąć cel.

A może warto na czas rozmowy kwalifikacyjnej zostać non-tuistą?

Non-tuista to ktoś, kto wdraża w życie non-tuizm, czyli założenie przyjmowane w modelach ekonomicznych. Zgodnie z tą teorią jednostki nie uwzględniają w swoich decyzjach interesów innych agensów. Przykładami takich sytuacji są np.: tłumaczenie tekstu greckiego czy gra w szachy. Traktujemy działania handlowe i rynkowe jako bezosobowe, ale w dłuższej perspektywie mogą być społecznie korzystne. Nie liczą się tutaj interesy moje, czy Twoje, a nasze, są one wspólną płaszczyzną porozumienia, w celu osiągnięcia korzyści. Innymi słowy, wówczas potrzeby innych traktujemy instrumentalnie.

Co może gwarantować współpracę między racjonalnymi egoistami? Myślę, że relacje etyczne, ale tutaj musisz opuścić teren interesu, na rzecz sensownej pracy dla drugiego człowieka.

Palisz się do kariery? Pragniesz olśnić rekrutera swoim dopasowaniem do stanowiska? Chcesz szybko i sprawnie dostać pracę? – działaj, nie myśl i pisz CV. Musisz sprzedać się, idealnie zaprezentować osiągnięcia i opisać je w konkretnych liczbach.

Jeżeli chcesz chwilę zastanowić się nad wywiadem rekrutacyjnym i dialogiem (wiele takich rozmów to monologi i bezmyślne recytacje wkutych pytań i odpowiedzi), polecam czytaj dalej.

Rozmowa o pracę jako forma dialogu

Dialog jest spotkaniem dwojga ludzi, którzy chcą siebie usłyszeć i zrozumieć. Podczas spotkania uwzględniają perspektywę drugiego człowieka, nie zatracając własnych przekonań. Taka wymiana zdań podsycana jest obopólną ciekawością i zgodą na obecność. Dodatkowo, osoby rozmawiające nie zamykają się w klatkach swoich uprzedzeń i mechanizmów obronnych.

Dialog z rekruterem pozwala na bycie autentycznym podmiotem, ze swoimi atutami i słabościami. Podczas konwersacji nie zostajemy sprowadzeni do umiejętności i certyfikatów je potwierdzających.  

Jak poznać, że rekruter czy menadżer chcą nawiązać z nami dialog? Prowadząc konwersację, nie zdarzy się taka sytuacja, że będzie chciał Cię zdominować i zawładnąć. Nie tylko miej wzgląd na słowa, których używa rekruter, ale na ogólną atmosferę „ja tu jestem szefem”. Jeżeli znajdziesz się w takim miejscu, lepiej wcześniej niż później podziękuj za współpracę.

Dwie nadrzędne zasady – dialogiczność i wzajemność

Elementarnym modelem komunikacyjnym dla interesariuszy rynku pracy jest zasada dialogiczna oparta na wzajemności.

Hiperkonkurencyjny rynek pracy wymaga od nas uwzględniania różnych perspektyw oraz szukania kompromisów. Nie możemy inwestować w rozwój kompetencji w izolacji, bez znajomości reguł rynku pracy i poszczególnych branż. W przypadku reorientacji zawodowej nie wystarcza zmiana sektora gospodarki bez zmiany siebie jako człowieka. Zgodnie z zasadą dialogiczną stajemy się ludźmi, dzięki spotkaniom z innymi, z jakimś Ty. Relacje interpersonalne są szczególne, nie wiążą się jedynie ze zdobywaniem szczegółowych informacji o Ty, ale z budowaniem etycznych relacji. W takim razie, jak możliwa jest konkurencja na warunkach etycznych? Dotychczasowa konkurencja biologiczna i przedsiębiorczość dla zysku doprowadziły do wyścigu szczurów. Miejmy nadzieję, że biznes zwróci się w stronę konkurencji społecznej i doceni dążenia jednostek do zajęcia jak najkorzystniejszego miejsca w systemie współpracy społecznej.

Zatrudnienie wiąże się z przyjęciem benefitów. Przyjęcie korzyści bez odwzajemnienia jest uważane za czyn niewybaczalny. Teraz wyobraźmy sobie sytuację, że odebraliśmy benefity, razem z wypłatą, ale po trzech miesiącach zwalniamy się. Posypie się lawina negatywnych uczuć i słów. Od strony pracownika sytuacja wygląda podobnie, nie życzymy nawet swojemu wrogowi – pracodawcy, który nie odwzajemnia naszych wysiłków i nie daje nam, ani możliwości rozwoju, ani wypłaty.

CV – Maska czy Twarz?

Pytanie o CV Twarz jest pytaniem o to, co oznacza bycie sobą w pracy? Obecnie sporządzanie CV na różne stanowiska przypomina ubieranie masek (nazywanych prosophon) w greckim teatrze. I tak przywdziewamy maskę lub pozę, która powinna być adekwatna do aktualnie odgrywanej roli społecznej – można przybrać maskę matki, perfekcjonisty, zawodowca. W tak pomyślany proces rekrutacyjny wkradają się trzy błędy – 1.błąd agenta, czyli  instrumentalne potraktowanie drugiego człowieka, jako narzędzia do osiągania wyników, 2. błąd maski – przyjmowanie póz ważniejsze jest niż aktualny stan psychiczny 3. błąd gabinetu psychoanalitycznego, dajemy ujście swojemu rozgoryczeniu i wypaleniu, nawet słusznie popłaczemy się, ale nie jest to miejsce na ten typ zachowania.

Nie kwestionuję, że założenie maski w pewnych sytuacjach nie jest korzystne, przypomina kołnierz ochraniający nas przed rozjątrzaniem ran. Może być skuteczny, ale na krótko. W rozmowie o pracę bezpośrednio nie chodzi jeszcze o autentyczny dialog, ale stworzenie możliwości przeprowadzenia takiej rozmowy w przyszłości, z Tobą jako kumplem z pracy.

Wyjdź z Twarzą po rozmowie kwalifikacyjnej – zdalna rozmowa o pracę

Człowiek nawiązuje relacje przede wszystkim przez kontakt wzrokowy, wymianę spojrzeń, a później są myśli, słowa i czyny. Taka wstępna, naoczna orientacja pomaga przybliżyć nam osobę i określić, czy możemy się do niej zbliżyć, przyjąć postawę przyjazną czy ucieczkową. Wystrzegamy się pierwszego wrażenia, jesteśmy świadomi pułapek umysłu i uprzedzeń, walczymy z nimi, ale to pierwsze zetknięcie jest kluczowe dla dynamiki całego spotkania.

Rozmowy zdalne ograniczają takie spotkania twarzą w twarz, ale ze sprzętem dobrej jakości, mimika wciąż daje się rozczytać. Pierwsze i ostanie minuty spotkania są kluczowe dla zbudowania relacji – są decydujące w naszym wyborze – odsłonisz twarz, czy poprzestaniesz na masce?

Kiedy maska społeczna znika? Kiedy życie wytrąca nas z normy, wyprowadza ze strefy komfortu, codziennych nawyków i dobrobytu. Kiedy tracimy kontrolę nad językiem mimicznym i mają ujście nasze autentyczne uczucia i dylematy.

Szczególnie na rozmowie o pracę lubimy chować się za maskę kompetentnego: rekrutera, programisty, handlowca, trenera czy finansisty. Zawody utrwalają w nas stały „grymas mimiczny”. Poobserwuj siebie, jest tam człowiek? A może do twarzy już przykleił się ktoś nowy? Social media ninja, customer success, technical writer?

Jeżeli chcesz wygrywać rozmowy kwalifikacyjne, ćwicz się w tej umiejętności, pielęgnuj postawę racjonalnego egoizmu i rozwijaj zdolność wywierania reakcji emocjonalnych dla Ciebie korzystnych. Jeżeli stawiasz na autentyczność i dialog, niekoniecznie dostaniesz pracę, ale pokażesz, że pod maską CV maluje się Twarz.

Opublikowane przez praca-i-kultura

Jestem doradcą kariery, oprócz przeprowadzania rozmów doradczych, uczę osoby poszukujące pracy i zmieniające zawód, jak znaleźć się w nowej roli zawodowej, sytuacji życiowej i nowym zespole, dzięki doskonaleniu inteligencji emocjonalnej oraz kompetencji międzykulturowych.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Puls Lewantu

Twoje źródło wiedzy o Bliskim Wschodzie

utvhome.wordpress.com/

Witamy na portalu najlepszej telewizji studenckiej w Polsce!

WIZJA LOKALNA

kultura, literatura, film, sztuka, malarstwo, podróże, natura, psychologia, filozofia

Pomoc psychologiczna w UK

Polscy psycholodzy w Londynie i UK

Przybytek humanisty

Żadne położenie nie jest tak trudne, by przekreślało każdą możliwość szlachetnego działania.

wduch

Wlodzislaw Duch blog on cognitive science, mind, consciosuness, spirit and all that

PROkultura

Mariusz Wróbel o kulturalnym zarządzaniu

Wiecznie Niezadowolona Kacha

Kino, bez względu na to czy chce być bajką, czy ambicją jest przede wszystkim magią i według tego trzeba je oceniać - Zygmunt Kałużyński

Za Wielkim Murem: Chiny i Azja

Wiadomości i ciekawostki z Chin i nie tylko - polityka, kultura, społeczeństwo i język

Psychoterapia, coaching, szkolenia biznesowe

Gestalt, Psychoterapia Krótkoterminowa, indywidualna i dla par - Warszawa Śródmieście

Recenzjonistka

Recenzujemy książki

Agile Lives

Leszek Łukaszewski

Czwarte Miejsce

blog o książkach, ludziach, miejscach

BIBLIOTEKA COACHA

Wiem - Umiem - Potrafię

Zapisz.blog

Poetów, pisarzy, eseistów i publicystów zainteresowanych publikacją na naszych łamach zapraszamy do przesyłania propozycji tekstów na adres magazynzapisz@gmail.com

Praca kultury - "Bractwo Karier" poradnictwo zawodowe-blog doradcy zawodowego dla zwinnych pracowników jutra

W tym blogu chcę upowszechniać wiedzę o poradnictwie kariery na tle zjawisk kulturowych i cywilizacyjnych. Będę podejmować i rozwijać te wątki i aspekty, na które w praktyce poradniczej brakuje czasu. Metaforyczna nazwa adresu strony internetowej „praca kultury” odnosi się do aktywności kultur-tego, co one „robią z nami”, jak wpływają na sposób, w jaki rozumiemy siebie i modele karier. Praca nad zmianą ścieżki zawodowej może zacząć się od uświadomienia sobie kulturowych nawyków, barier i wartości. Utrata pracy, zmiana stanowiska czy proces przekwalifikowania się są naszą wspólną sprawą, powinniśmy o tym więcej rozmawiać i pisać.

Jędrzej Szynkowski

Just another WordPress.com site

%d blogerów lubi to: